HISTORIA

 

Wędkarstwo na terenie miasta Koluszki oraz jego okolic zostało zapoczątkowane tuż po zakończeniu II wojny światowej. Pierwsze działania wędkarskie polegały na indywidualnych połowach ryb. Dla dobra rozwoju sportu wędkarskiego dążono do utworzenia Koła Polskiego Związku Wędkarskiego.

W 1950 roku na terenie miasta Koluszki zostało założone Koło wędkarskie podlegające zarządowi Okręgu P.Z.W. w Łodzi. Początkowo koło liczyło 66 członków. Prezesem pierwszego Zarządu został kol. Jerzy Baran (pracownik P.K.P.), który pełnił tą funkcję do 1953 roku.
W tym okresie liczba członków zaczęła wzrastać. W szeregi sportu wędkarskiego wstępowali ludzie pracy korzystający z wypoczynku n a łonie natury, emeryci, renciści oraz młodzież.
Na walnym zgromadzeniu członków, które odbyło się w świetlicy Związku Zawodowego Kolejarzy, kolejnym Prezesem Zarządu Koła został maszynista P.K.P kol. Henryk Solarek, który pełnił te funkcję przez rok. W tym czasie Koło liczyło 98 członków. Kol. H. Solarek buławę prezesowską przekazał zasłużonemu dla wędkarstwa miasta i Okręgu Łódź kol. Czesławowi Szacowi, który przewodził do roku 1960. Wówczas Koło liczyło już 136 członków.
W latach tych wędkarze w ramach czynów społecznych odbudowali zniszczone zapory wodne na rzece Mrodze, w miejscowościach Lisowice, Tworzyjanki, Rochna oraz wyremontowali zaporę w Koluszkach Starych. Ponadto w 1959 r. Zakupiono cegiełki na budowę szkoły podstawowej, wykonano szereg czynów społecznych na rzecz miasta Koluszki oraz dokonano wpłat gotówki na rzecz Centrum Zdrowia Dziecka. Koło P.Z.W. powołało także sekcje strażników ochrony przyrody oraz sekcje O.R.M.O. do spraw wodnych, ochrony czystości wód i środowiska naturalnego.



Inicjatorem i motorem tak poważnych inwestycji był kol. Czesław Szac odznaczony przez Zarząd Główny P.Z.W. odznakami – srebrną, złotą zasłużonego wędkarza, oraz XV-lecia P.Z.W. W związku z inwestycjami, które wykonała liczna grupa aktywnych wędkarzy Koła, osiagnieto wiele oszczedności. Na lata te przypadła również racjonalna gospodarka rybostanem. Zarybiano zbiorniki wodne na rzece Mrodze, będące w tym czasie pod opieką Zarządu Koła w Koluszkach Starych, Rochnie i Lisowicach, takimi gatunkami ryb jak:

Karp, Sandacz, Szczupak, Leszcz, Złoty Jaź, Płoć, Wzdręga. Równocześnie przeprowadzono odłowy selekcyjne dostarczające mieszkańcom miasta Koluszki do konsumpcji smaczne gatunki ryb.

 

Kolejnymi prezesami Zarządu Koła byli kol.: (do 1987)

imię i nazwisko

lata kadencji  stan członków
Franciszek Miazek
Bronisław Piątkowski
Ryszard Borkowski
Rudolf Benda
Jan Pachniewicz
1961-1964
1965-1966
1967-1971
1972-1973
1973-1980/87
160
134
243
248
430/695

W 1975 roku rzeka Mroga stała się granicą pomiędzy nowopowstałymi województwami, piotrkowskim i skierniewickim. W skutek zmian administracyjnych odebrano i przekazano pod kontrolę Skierniewic niektóre zbiorniki, dotychczas zarządzane przez Koło P.Z.W. w Koluszkach, m.in. zb. Stare Koluszki (ob. Bogdanka), zb. Rochna oraz odcinek rzeki poniżej drogi Lisowice w okolicach Tworzyjanek. W wyniku w/w zmian administracyjnych Koło wędkarskie w Koluszkach utraciło około połowę z dotychczas użytkowanych, budowanych oraz zarybianych wód.
Mimo niepowodzenia Zarząd Koła przez cały czas dążył do zwiększenia liczebności członków Koła poprzez organizowanie sekcji w Zakąłdach pracy na terenie miasta Koluszki.

I tak w latach 1978-1979 powstały następujące sekcje wędkarskie:

nazwa zakładu liczba członków

Zakład Odlewniczy „Ponar” w Koluszkach
Centrala Nasienna
Ośrodek Remontowo Budowlany Lasów Państwowych w Gałkowie
Ośrodek Budowlano – Montażowy w Słowtwinach
Centrala Produktów naftowych w koluszkach
Szkoła podstawowa Nr.1 w Koluszkach

16
16

18
15
22
24

Ponadto celem uatrakcyjnienia sportu wędkarskiegio Zarząd Koła organizował zawody gruntowe na stawie w Lisowicach – rzeka Mroga, wręczając za osiągniete wyniki cenne nagrody rzeczowe i dyplomy.
Liczną grupę wędkarzy w ówczesnych czasach tworzyli członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, O.R.M.O. i innych organizacji społecznych.
Koło zostało docenione za osiągnięcie dobrych wyników w szlachetnej rywalizacji współzawodnictwa pracy i otrzymało w latach 1980 proporzec przechodni od Zarządu Okręgu w Łodzi – za zajęcie I miejsca.
Również w tych latach Zarząd Koła ściśle współpracował z Międzywojewódzkim Zespołem Rybackim P.Z.W. w Łodzi dla pozyskania cennego materiału zarybieniowego.
Urząd Miasta Koluszki w dowód uznania za dotychczasową dobrą gospodarkę stawami w roku 1980 przekazał w dalsze zagospodarowanie zbiornik wodny w Jeziorku.
W maju 1985 roku na skutek źle zaplanowanych i wykonywanych prac przy powiększaniu i modernizacji zb. Stare Koluszki (wówczas należącego już do Zarządu Koła w Brzezinach, nastąpiło duże podniesienie poziomu wody pod wpływem silnych opadów deszczu, które zablokowały ujście. Utworzyła się gigantyczna zapora i ogromny zbiornik z nagromadzonej wody. W trakcie dalszych opadów nastąpiło przerwanie tej niestabilnej zapory. Potężna fala, wraz z nagromadzonym drewnem, ruszyła wraz z prądem rzeki powodując ogromne straty w drzewostanie, rybostanie oraz budowlach hydrotechnicznych. Oprócz zbiornika Stare Koluszki, ucierpiały zbiorniki Rochna oraz Lisowice. Rok ten stał się klęską dla Koła, ponieważ utracony został cały 35 letni dorobek (ryby i zbiornik).
W kolejnych latach Zarząd Koła rozpoczął walkę o odbudowę zbiornika Lisowice. Początkowo przekonywano władze Miasta i Gminy Koluszki, wydziały Urzędu Wojewódzkiego, a następnie zabiegano o uzyskanie funduszy na budowę. Mimo pewnych problemów Koło doczekało się momentu, w którym ruszyła budowa nowego zbiornika. Członkowie Koła włączali się do prac (szczególnie w początkowej i końcowej fazie budowy). W 1989 roku powołano specjalną komisję ds. Budowy, której zadaniem było nadzorowanie wykonywanych prac.
Rok ten również zakończył kadencję kol. Jana Pachniewicza. Zastąpił go kol. Zenon Jasiński, którego okres kandydatury nie należał do łatwych, musiał się on borykać z wieloma problemami.
Ponieważ Koło nie posiadało własnej wody zawarte zostało porozumienie pomiędzy Zarządami Kół Koluszki i Brzeziny oraz w 1990 roku również z zarządem Koła Rogów. Na mocy tych porozumień wędkarze Koła w Koluszkach mogli łowić na zb. Stare Koluszki, Rochna oraz zbiorniku należącym do Rogowa. W zamian za zezwolenie Koło w Koluszkach silnie zarybiało w/w zbiornik do roku 1991, w którym to miało nastapić zakończenie prac nad budową zbiornika Lisowice.
Zakończenie prac nastąpiło 20 czerwca 1992 roku podczas uroczystego przekazania obiektu z udziałem władz wojewódzkich, miejskich oraz Członków Zarządu Okręgu w Piotrkowie Trybunalskim i wyświęceniem łowiska.



W 1992 roku zbiornik poddany został intensywnemu zarybianiu przy pomocy środków pochodzących z dotacji Zarządu Okręgu, Miasta i Gminy Koluszki, funduszy własnych Członków Koła.
W 1993 roku nastąpiła kolejna zmiana prezesa Koła, został nim kol. Zenon Sobieraj, Koło liczyło 678 członków. W maju tegoż roku został również oddany do eksploatacji wędkarskiej zbiornik Lisowice.
Z roku na rok przybywało jednak łowiących. Zjawisko to zaczęło przybierać wręcz niebezpiecznego charakteru. Dochodziło do sytuacji, w których brakowało miejsc do wędkowania. Zapanował ogólny bałagan, poszerzało się kłusownictwo. Członkowie oraz Strażnicy Społecznej Straży Rybackiej nie radzili sobie z występującymi problemami, stan ten groził rozpadem Koła.
Pod koniec roku 1996, grupa działaczy, wystąpiła z wnioskiem rozwiązania w/w problemów i utworzenia na zb. Lisowice łowiska specjalnego lub komercyjnego.

W 1997 roku powrócił na stanowisko prezesa Koła kol. Zenon Jasiński, który wspólnie z Członkami koła poparł propozycje utworzenia łowiska specjalnego - komercyjnego.
W 1998 roku podpisano umowę intencyjną dotyczącą utworzenia łowiska komercyjnego „Lisowice”. W początkowej fazie w/w decyzji doszło do niezrozumiałych oraz niemiłych sytuacji dotyczących współpracy pomiędzy Kołami Koluszki, Brzeziny oraz Rogów.
W 2000 roku kol. Zenon Jasiński, oddał swoje stanowisko kol. Ryszardowi Maciejewskiemu. Koło liczyło wówczas 423 członków.
W 2001 roku kadencje prezesa rozpoczął ponownie kol. Zenon Sobieraj, który pełnił ja do końca 2004 roku. W 2004 roku również rozpisany został przetarg na okręgi rybackie. Przetarg wygrał Okręg Skierniewice. Przejął on wówczas władze nad rzeką Mrogą wraz ze zb. Lisowice przez co zbiornik ten stracił miano zbiornika komercyjnego.



Od 2005 roku do dnia dzisiejszego funkcje prezesa pełni kol. Andrzej Judasz. Rok 2006 miał między innymi na celu promowanie łowiska oraz zachęcenie społeczeństwa do uprawiania przyjemnego sportu jaki jest wędkarstwo. Powstała Szkółka Młodzieżowa mająca na celu nauczanie młodych wędkarzy tego fachu. Łowisko oraz Koło jest promowane przez założenie oficjalnego serwisu internetowego Również Koło otrzymało swój herb symbol, dzięki któremu staje się bardzie rozpoznawalne.

Prezesi Koła od 1989 roku

imię i nazwisko lata kadencji  stan członków
Zenon Jasiński
Zenon Sobieraj
Zenon Jasiński
Ryszard Maciejewski
Zenon Sobieraj
Andrzej Judasz
1989-1992
1993-1996
1997-1999
2000
2001-2004
2005-2017
734
697
542
423
394
235

Liczba członków w latach 1987 - 2006 

rok liczba członków
1987
1989
1990
1991
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
690
756
672
629
734
678
575
654
697
681
542
435
423
394
336
321
216
235
240